

Hi, these are old photos taken last year sometime of the knitgroup I started in May 2007. The photos are modified to protect the people. Knitting revived very much during the last years and I joined a group in the centre of the city . However, that was quite a distance (45 mins by bus) for 2 hours of being together sharing one of your hobbies.
So for a long time I played with the thought of starting a group myself up here in the north. Finally I started to advertise about it and drop leaflets all around to hang on shop windows.
Everyone was very supportive, also the library, where I could use the space for free. On the first day itself (12 May) I was nervous thinking I would be the only one, all alone, sitting there knitting for two hours. It was therefore a great relief to notice how welcome this group was. On the list are over 20 people now and the ages vary from young to older. We've only had once a man but he moved away.
Last May we had an anniversary meal all together celebrating our group! We knit for ourselves but also for 'charity' (clothes for premature babies, hats for babies in countries where the temperature drops massively at night etc.).We buy our own yarn but we regularly get wool from the community shop, a second hand shop where the community brings in stuff and the money/goods go back to the community as well. Recently we also got £50 from an association to buy wool/yarn for charity purpose.

Hi, deze foto's zijn van ergens vorig jaar en zijn wat bewerkt om de personen te beschermen. Het is van de Knit & Chat-groep (vrij vertaald: brei en babbel) die ik in mei 2007 startte. Het breien heeft de laatste jaren een opleving doorstaan (hier meer dan in Nederland, volgens mij) en ik bezocht zelf een groep in het centrum van de stad. Dat was best wel een lange reis (45 minuten met de bus) voor twee uur van samen delen van een hobby.
Gedurende een lange tijd dacht ik er dan ook over om zelf een groep te beginnen hier in het noorden. Uiteindelijk begon ik advertenties te plaatsen en aanplakbljetten bij winkels af te geven voor aan het raam. Iedereen was heel positief, ook de bibliotheek waar ik de ruimte gratis kon gebruiken.
Op de eerste dag was ik best wel zenuwachtig en ik zag mezelf al helemaal in mijn uppie zitten breien, twee uur lang! Het was dan ook een grote oplichting om te merken hoe welkom deze groep was. Op de lijst staan nu meer dan 20 mensen en de leeftijd varieert van jong tot oud. Eenmaal hadden we een man maar hij verhuisde. Afgelopen mei hadden we een gezamenlijke verjaardagsmaaltijd om de groep te vieren.
We breien voor onszelf en ook voor 'liefdadigheid' (kleertjes voor te vroeg geboren babies, mutsjes voor babies in landen waar de temperatuur 's nachts dramatisch daalt enz.).
We kopen onze eigen breigaren maar geregeld krijgen we ook wol van de zgn. gemeenschapswinkel, een soort van tweedehandse winkel waar de gemeenschap goederen inbrengt en het geld weer terugstroomt naar diezelfde gemeenschap. Onlangs kregen we ook £50 van een vereniging om breigarens voor liefdadigheidsdoeleinden te kopen.